Teatr Telewizji TVP

o teatrze

Nowy sezon Teatru TV. W repertuarze: komedia, tragedia, dramat

Nowy sezon Teatru TV. W repertuarze: komedia, tragedia, dramat

Oglądaj Teatr Telewizji w TVP VOD!
− W nowym sezonie Teatr TV będzie się starał o emisję dwóch premier miesięcznie, czyli o równowagę między nowymi i powtórkowymi spektaklami. Pożegnamy Andrzeja Strzeleckiego, otwierając sezon jego „Warszawą”, a dwa tygodnie później Jerzego Pilcha – „Nartami Ojca Świętego” w reż. Piotra Cieplaka. W Roku Tyrmanda zaprosimy na „Siedem dalekich rejsów” tego autora w reż. Marcina Ziębińskiego. Pierwszą, jesienną premierą będzie „Trójkąt bermudzki” Marka Kochana w reż. Bodo Koxa i scenografii Wojciecha Żogały, ujęte w poetykę komiksu starcie między reprezentantami dwóch elektoratów – mówi Kalina Zalewska, p.o. dyrektora Agencji Kreacji Teatru Telewizji.

„Teatr na ten czas” – nowy program w TVP Kultura

„Teatr na ten czas” – nowy program w TVP Kultura

Gościem pierwszego odcinka będzie Maja Komorowska. Aktorka na scenie Teatru Telewizji zadebiutowała w 1970 roku w spektaklu „Kochankowie z Werony” w reż. Juliusza Burskiego. Potem były m.in. „Maskarada” (1973, reż. K. Ciciszwili), „Zdążyć przed Panem Bogiem” (1980, reż. A. Brzozowski), „Wyzwolenie” (2007, reż. M. Prus), „Szczęśliwe dni” (2009, reż. A. Libera), „Wymazywanie” (2010, reż. K. Lupa). W 2015 roku Maję Komorowską uhonorowano Wielką Nagrodą XV Festiwalu „Dwa Teatry” w Sopocie za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Telewizji i w słuchowiskach Polskiego Radia.

W „Teatrze na ten czas” goście opowiedzą o przedstawieniach, które wpłynęły na ich karierę bądź zmieniły charakter teatru w Polsce. W programie zostaną zaprezentowane zarówno przedstawienia sprzed lat, jak i głośne premiery ostatnich sezonów m.in.: „Wymazywanie” w reżyserii Krystiana Lupy, „Bułhakow” w reżyserii Macieja Wojtyszki, czy „Hamlet” w reżyserii Andrzeja Wajdy.

Lato z Teatrem Sensacji w TVP Kultura

Lato z Teatrem Sensacji w TVP Kultura

„Akcja V” to sześcioczęściowy cykl przedstawień Teatru Sensacji, zrealizowanych w 1973 roku przez Andrzeja Zakrzewskiego. Scenariusz Jerzego Janickiego powstał na podstawie książki Michała Wojewódzkiego „Akcja V1, V2”. Fabuła osnuta jest wokół autentycznych wydarzeń z czasów II wojny światowej i udziału polskiego wywiadu w odkryciu roli ośrodka w Peenemünde, gdzie hitlerowcy prowadzili badania nad bronią rakietową V1 i V2 oraz w zdobyciu i wysłaniu do Londynu części pocisków V2.

Główną rolę Stanisława Jończyka, porucznika Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, który otrzymał misję poznania tajemnic hitlerowskich rakiet, zagrał w telewizyjnym widowisku Jan Englert. Obok niego wystąpili m.in. Leszek Herdegen, Ignacy Machowski, Krzysztof Chamiec, Barbara Wrzesińska, Aleksandra Zawieruszanka.

Pierwszy odcinek cyklu „W połowie drogi” widzowie TVP Kultura zobaczą 18 czerwca o godz. 20.00, a kolejne 25 czerwca – „U progu tajemnicy”, 2 lipca – „600 wron nad Peenemünde”, 9 lipca – „Specjalne wigilijne danie”, 16 lipca – „Pilna przesyłka do Londynu” i 25 lipca – „Trzeci most”.

Wiosna w Teatrze Telewizji zaczyna się komedią!

Wiosna w Teatrze Telewizji zaczyna się komedią!

Ramówkę wiosenną 2020 Teatr Telewizji rozpocznie komediowo, spektaklem na żywo z Polskiego Centrum Komedii, Teatru Powszechnego w Łodzi sztuką: „Wykapany zięć” Krzysztofa Kędziory w reżyserii Pawła Szkotaka (16 marca). To komedia o „ludziach z bloku”, ukazująca perypetie współczesnej polskiej rodziny i międzypokoleniowe niesnaski. Autor w zabawny sposób udowadnia jak silną potrzebą jest znalezienie prawdziwej miłości i bliskości. Miłość jest w życiu najważniejsza i jest czymś więcej niż tylko dającym nam poczucie euforii szaleństwem hormonów. Paweł Szkotak do ukazania świata współczesnego polskiego blokowiska zastosował konwencję komiksowego skrótu i stworzył przedstawienie, które zachwyca umowną scenografią, doskonałą grą aktorską i bardzo ciekawą warstwą muzyczną.

Spektakl „Inspekcja” nominowany do nagrody X Międzynarodowego Festiwalu Filmów Katolickich w Rzymie

Spektakl „Inspekcja” nominowany do nagrody X Międzynarodowego Festiwalu Filmów Katolickich w Rzymie

„Inspekcją” miał powrócić do Teatru Telewizji wybitny, polski reżyser Grzegorz Królikiewicz, który w trakcie przygotowań do spektaklu zmarł. Pracę nad przedstawieniem ukończył jego syn Jacek Raginis-Królikiewicz – reżyser i współautor scenariusza. 


Spektakl jest wstrząsającym obrazem ostatnich miesięcy przed dokonaniem Zbrodni Katyńskiej. Opowiada o patriotycznej postawie polskich oficerów więzionych w sowieckim obozie jenieckim. Wasilij Zarubin, po nieudanej misji na terenie nazistowskich Niemiec, skazany na śmierć ledwo uchodzi z życiem. W obliczu nagłego wybuchu wojny, Stalin postanawia zlecić mu nowe zadanie - werbunek polskich oficerów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie. Powodzenie jego misji zależy wyłącznie od podatności lub niezłomności więzionych wojskowych. Atmosfera spektaklu doskonale oddaje dramat w jakim znaleźli się polscy jeńcy oraz pozwala zrozumieć presję, jakiej byli poddawani. Spektakl bazuje na rzetelnej dokumentacji i faktografii. 

Tak tę nominację skomentował Jacek Raginis-Królikiewicz: – Spektakl został dostrzeżony już na kilku innych festiwalach, ale ta nominacja szczególnie mnie ucieszyła, bo ktoś rozpoznał tę moją intuicję, pewną ukrytą nić. Dla mnie rozgrywka między Zarubinem, a polskimi oficerami w Kozielsku ma dla mnie wymiar nie tylko historyczny, polityczny, czy psychologiczny. Była to przede wszystkim duchowa walka o wiarę, o tożsamość, o wewnętrzną integralność. Ważną rolę w tej sytuacji odgrywała modlitwa i katoliccy księża, którzy posługiwali wśród jeńców jako kapelani i swym osobistym przykładem podtrzymywali ducha oporu. Chcę też powiedzieć, że nominację traktuję jako uznanie pracy artystycznej całego zespołu, bo w spektaklu mamy wspaniałe kreacje aktorskie, doskonałe zdjęcia i muzykę.

Premiera prozy Herlinga-Grudzińskiego w Teatrze Telewizji

Premiera prozy Herlinga-Grudzińskiego w Teatrze Telewizji

Igor Gorzkowski, reżyser i autor scenariusza telewizyjnego, tematem adaptacji uczynił godność człowieka, która – jak pokazuje Gustaw Herling-Grudziński w prozie „Inny świat” – nie jest dana raz na zawsze i trzeba o nią walczyć. Autor jako więzień sowieckiego obozu w trakcie II wojny światowej doświadczył piekła totalitarnej rzeczywistości. Zwolniony z łagru w 1942 roku wstąpił do Armii Polskiej gen. Władysława Andersa i przedostał się wraz z nią do Włoch, gdzie po bitwie pod Monte Cassino otrzymał krzyż Virtuti Militari. Po wojnie osiadł w Rzymie i tam spotkał w czerwcu 1945 roku współwięźnia z obozu w Jacewie (Ostatni). To zdarzenie stanowiło dla Igora Gorzkowskiego punkt wyjścia i jednocześnie klamrę teatralnej adaptacji niezwykłej powieści obozowej „Inny świat”.

Od komedii do tragedii: premiery Teatru Telewizji w TVP1

Od komedii do tragedii: premiery Teatru Telewizji w TVP1

Pytania te będą stawiane przez pryzmat najwybitniejszych dzieł Szekspira, Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, Stanisława Ignacego Witkiewicza, Romana Brandstaettera, Platona, Kazimierza Brandysa i innych. Rok Herlinga-Grudzińskiego Teatr Telewizji uczci prapremierą ekranizacji „Innego świata” w reżyserii Igora Gorzkowskiego.
Widzów czeka wielki remake przeboju Teatru Telewizji wszech czasów: „Igraszek z diabłem” Jana Drdy; krakowska inscenizacja w reżyserii Artura Barona Więcka. W repertuarze znajdą się nowe interpretacje dzieł klasyki polskiej i światowej: Szekspir, Witkacy, Fredro w rękach mistrzów i reżyserów młodszego pokolenia, ale również utwory napisane specjalnie dla Teatru Telewizji; w tym rozpoczynający sezon spektakl „Imperium ” Wojciecha Tomczyka w reżyserii Roberta Talarczyka. Zagrają świetni polscy aktorzy, nie zabraknie wiele debiutów, również reżyserskich.

Premierowe spektakle Teatru Telewizji w TVP Kultura i TVP ABC

Premierowe spektakle Teatru Telewizji w TVP Kultura i TVP ABC

„Szekspir Forever!”
Premiera TVP Kultura, 10 września 2019
William Szekspir
Monodram Andrzeja Seweryna to niezwykła lekcja teatru i popis jego aktorskiego kunsztu. Wcielając się w wiele postaci, aktor ukazuje piękno szekspirowskiego języka, a przy tym również odkrywa tajniki swego zawodu. Wybrane fragmenty dzieł wybitnego dramatopisarza tworzą zarówno ciekawą opowieść o człowieku i jego namiętnościach, jak i o literaturze. Ponadto stanowią znakomity pretekst do wspomnień Andrzeja Seweryna o ludziach, których spotkał na różnych etapach swojej drogi artystycznej. Aktor prowadzi z publicznością interaktywny dialog. Na scenie korzysta z bardzo prostych rekwizytów oraz szerokiego spektrum środków wyrazów (śpiew, taniec, aktorska metamorfoza). Prezentując wyjątki ze sztuki, stara się odpowiedzieć na pytania o rolę i status człowieka we współczesnym świecie.

Nagrody I Festiwalu Teatrów Telewizji w Nowym Jorku rozdane

Nagrody I Festiwalu Teatrów Telewizji w Nowym Jorku rozdane

Festiwal Teatrów Telewizji pełni ważną, kulturotwórczą rolę: pozwala przybliżyć polską sztukę i Teatr Telewizji amerykańskiej Polonii, ale też rodowitym Amerykanom.  Dyrektorem festiwalu jest Dariusz Zawiślak, reżyser, producent, grafik.
 
Laureatem Grand Prix I Festiwalu Teatrów Telewizji został spektakl „Inspekcja” Grzegorza Królikiewicza w reżyserii Jacka Raginisa-Królikiewicza. Nagrodę główną za rolę męską otrzymał Mariusz Bonaszewski za kreację Marszałka Piłsudskiego w sztuce „Marszałek” Wojciecha Tomczyka w reżyserii Krzysztofa Langa. Nagrodę za rolę kobiecą otrzymała Emilia Komarnicka-Klynstra, za rolę w spektaklu „Rio” Marka Kochana w reżyserii Redbada Klynstry-Komarnickiego. Za najlepszy spektakl muzyczny został uznany spektakl „Do DNA” w reżyserii Ewy Kaim.
 
Nagrody wręczyli: Przewodniczący Rady Mediów Narodowych Krzysztof Czabański, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Piotr Wawrzyk, Dyrektor Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej Radosław Śmigulski. Grand Prix Festiwalu wręczyli Marszałek Senatu RP Stanisław Karczewski i Prezes TVP Jacek Kurski.

Na uroczystej gali wręczenia nagród w Senacie RP przemawiali: Marszałek Senatu Stanisław Karczewski, Prezes TVP Jacek Kurski oraz Dyrektor Festiwalu Dariusz Zawiślak.
Na uroczystości obecni byli również: senatorowie, Przewodniczący Senackiej Komisji Kultury i Środków Przekazu Jerzy Fedorowicz, Przewodniczący Rady Programowej TVP Sławomir Siwek, Prezes Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru, Filmu, Radia i Telewizji ZASP Paweł Królikowski, i inni znamienici goście.

Marcin Stajewski: teatr powinien mieć swoją tajemnicę

Marcin Stajewski: teatr powinien mieć swoją tajemnicę

Teatr Telewizji przez lata wypracował swoją wyjątkową formułę, także jeśli chodzi o scenografię. To zasługa wielu osób…

– Motorem rozwoju scenografii telewizyjnej była od końca lat pięćdziesiątych Xymena Zaniewska. Ściągała do telewizji ludzi związanych z plastyką z różnych dziedzin: malarzy, rzeźbiarzy, architektów, projektantów wnętrz, scenografów teatralnych. Dość niska wtedy jakość techniczna, wizualna telewizji wymuszała wyrazistość stosowanych środków, w tym częste stosowanie zbliżeń. W Teatrze Telewizji znaleziono klucz na formułę pośrednią między teatrem a filmem. Scenografowie stosowali skrót graficzno-plastyczny, niedopowiedzenie, metaforę, umowność.
 
Czy wprowadzenie koloru bardzo zmieniło pracę przy telewizyjnej scenografii?

– Pierwszą scenografię do spektaklu kolorowego zrobiłem właściwie w czerni i bieli, z niewielką ilością barw. Przyznam, że dla mnie scenografia barwna jest „za kolorowa”. Lubię filmy i fotografie czarno-białe i sam wolę pracować w czerni i bieli. Nawet gdy zaczynam robić scenografie kolorową, to ciągnie mnie do czerni i bieli. Dla mnie czerń ma w sobie wiele kolorów.
 
Dziś scenografia realistyczna przeważa. Nie tęskni Pan do dawnej scenografii metaforycznej, umownej? Nie ma już do niej powrotu?

– Tęsknię i uważam, że jest szansa powrotu do niej. Nie wykluczam, że minie dzisiejsza moda wtłaczania klasyki we współczesną scenerię, gdy Hamlet chodzi po scenie z telefonem komórkowym. Przekonanie, że młodzież to lepiej zrozumie, jest fałszywe. Przeciwnie, właśnie wtedy, gdy sceneria sztuki jest umieszczona mniej więcej w czasie, w którym została napisana, na przykład w XVI wieku, a sens utworu ma wydźwięk współczesny, widz reaguje: zaraz, zaraz, wtedy było tak jak teraz, nic się nie zmieniło.