Teatr Telewizji TVP

Zemsta, reż. R. Klynstra-Komarnicki

Najsłynniejsza komedia Aleksandra Fredry w reżyserii Redbada Klynstry-Komarnickiego.

„Zemsta”, pisana początkowo jako współczesna komedia satyryczna, z czasem przekształcona w komedię historyczną, to klasyka gatunku, kanon komizmu sytuacyjnego, słownego humoru ujętego w mistrzowski wiersz oraz kapitalnego rysunku postaci stwarzającego niezrównaną przestrzeń dla mistrzowskich kreacji aktorskich. To także krytyczny obraz polskiego charakteru, piętnujący nasze, od wieków niezmienne, narodowe przywary i słabości. Obraz ostry i wyrazisty, ale namalowany ciepłymi, życzliwymi barwami. 


Któż z nas nie zna losów konfliktu Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka? Kto z sympatią nie przyglądał się zmaganiom zakochanej pary, Klary i Wacława, pragnących pogodzić zwaśnionych sąsiadów? Kto nie współczuł życzliwie prześmiesznemu Papkinowi podczas jego komicznej próby oświadczyn? Kto wreszcie nie ubawił się setnie podczas sceny pisania listu z udziałem Cześnika i Dyndalskiego, sceny, którą z powodzeniem można zaliczyć do ponadczasowych teatralnych evergreenów? „Zemsta” to nie tylko arcydzieło polskiej literatury, zajmujące szczególne miejsce w panteonie klasyki romantyzmu, to przede wszystkim żywy twór sztuki, poddający się od ponad dwóch stuleci najrozmaitszym interpretacjom, współgrającym z rzeczywistością współczesną ich twórcom. Obok bowiem przedstawień, które stawiały na świetną zabawę, naturalny wdzięk fredrowskiej frazy i nie próbowały być niczym więcej niż klasycznym, wręcz akademickim odbiciem świata przedstawionego przez Fredrę, prym wiodły takie realizacje, w których twórcy pragnęli opowiadać poprzez dzieło mistrza o nas samych i o czasach, w których żyjemy. Tak będzie i tym razem.

Redbad Klynstra-Komarnicki rezygnując w swojej inscenizacji z naturalistycznych odwzorowań i odchodząc od wiernie skopiowanego kostiumu epoki spróbuje zmierzyć się z aktualnymi problemami, przemówić głosem czytelnym dla widza Anno Domini 2020. W jego interpretacji „Zemsta” będzie utworem na zgodę, na rozładowanie napięcia, na pokonanie muru, jaki powstał pomiędzy współczesnymi Polakami, a wydobycie fredrowskiego dobrego śmiechu posłuży przyjrzeniu się nam samym ze zrozumieniem i dystansem.

Autor: Aleksander Fredro 

Scenariusz i reżyseria: Redbad Klynstra-Komarnicki
Zdjęcia: Adam Palenta 
Scenografia i kostiumy: Karolina Fandrejewska 
Muzyka: Radek Fedyk 
Montaż: Jerzy Zawadzki

Obsada: Michał Czernecki (Cześnik Raptusiewicz), Grzegorz Mielczarek (Rejent Milczek), Alicja Karluk (Klara), Marcin Stępniak (Wacław), Ewa Konstancja Bułhak (Podstolina), Rafał Zawierucha (Papkin), Mariusz Jakus (Dyndalski), Michał Barczak, Stefano Terazzino, Henryk Gołębiewski, Redbad Klynstra-Komarnicki

REDBAD KLYNSTRA-KOMARNICKI (wł. Redbad Klijnstra) polski aktor, reżyser, producent holenderskiego pochodzenia. Absolwent PWST w Warszawie (dyplom Wydziału Aktorskiego – 1994 r). W latach 1994 – 2002 związany z warszawskim Teatrem Studio, następnie Teatrem Rozmaitości, a od 2008 z Teatrem Nowym w Warszawie. Jako aktor współpracował ze znakomitymi reżyserami teatralnymi, m.in: z Jerzym Grzegorzewskim, Krzysztofem Warlikowskim, Agnieszką Lipiec-Wróblewską, Arturem Urbańskim, Grzegorzem Jarzyną i Zbigniewem Brzozą. W Teatrze Telewizji wystąpił w kilku znaczących przedstawieniach, m.in. w „Beztlenowcach” Ingmara Villqista (2001) oraz w „Hamlecie” (2004) w reżyserii Łukasza Barczyka, w „Kontrymie” w reżyserii Marcina Fischera (2011) oraz w „Księżycu i magnoliach” Rona Hutchinsona w reżyserii Macieja Wojtyszki (2012). Jako reżyser Redbad Klynstra zadebiutował w 2002 roku spektaklem „Made in China” Marka O'Rowe'a w warszawskich Rozmaitościach. Kolejne przedstawienia to: „Gry” Edny Mazya w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (2003), „Electronic” City Falka Richtera zrealizowany w ramach projektu Teren Warszawa (Teatr Rozmaitości w Warszawie, 2003), „111” Tomasza Mana w Teatrze Narodowym (Laboratorium Dramatu, 2004), oraz „Benvolio i Rozalina” na motywach Romea i Julii (TR Warszawa, 2005). W 2012 roku w warszawskim Teatrze Syrena wystawił psychodramę brytyjskiej autorki Shelagh Stephenson „Przebudzenie” z Danutą Stenką w roli głównej. W Teatrze Telewizji wyreżyserował dwa spektakle: „Rio” Marka Kochana (2018) oraz „Ziemia uderzyła o piłkę” na podstawie własnego scenariusza (2019).